In Fabric (2018)

Genel Bakış

In Fabric, İngiliz yönetmen Peter Strickland'ın imzasını taşıyan, türler arası sınırları bilinçli biçimde bulanıklaştıran deneysel bir korku-dram yapımıdır. 2018 yapımı film, hem görsel estetiği hem de anlatım tarzıyla klasik korku kalıplarının dışına çıkarak izleyiciye tuhaf, rahatsız edici ve aynı zamanda büyüleyici bir sinema deneyimi sunar. Strickland'ın önceki işlerinde de görülen giallo sineması etkisi, bu filmde doruk noktasına ulaşır; parlak renkler, saplantılı kamera açıları ve atmosferik ses tasarımı bir araya gelerek adeta hipnotik bir izleme deneyimi yaratır.

Film, İtalyan oyuncu Antonio Mancino'nun da aralarında bulunduğu geniş bir oyuncu kadrosuyla hayat bulur. Mancino'nun performansı, filmin tuhaf ve gizemli mağaza çalışanları evreninin inandırıcılığına katkıda bulunan unsurlardan biridir. Yapımın tamamı, 1970'lerin İtalyan korku sinemasına (özellikle Dario Argento ve Mario Bava'nın çalışmalarına) açık bir saygı duruşu niteliğindedir; ancak Strickland bunu taklit etmekle yetinmez, kendine özgü bir yorumla yeniden şekillendirir.

In Fabric, konvansiyonel bir korku filmi beklentisiyle izlenmemelidir. Daha çok, bir kabus atmosferinin görsel ve işitsel bir şiire dönüştürülmüş hali olarak tanımlanabilir. Bağımsız sinema sevenler ve sanatsal korku türüne ilgi duyanlar için önemli bir başyapıt niteliği taşır.

Konu

Hikâyenin merkezinde, bir kış indirimi sırasında gizemli bir mağazadan satın alınan kırmızı bir elbise yer alır. Bu elbise, sahiplerinin hayatına girdiği andan itibaren tuhaf, açıklanamaz ve giderek tehlikeli olaylara yol açar. Film, bu lanetli giysinin el değiştirdikçe farklı insanların hayatlarını nasıl etkilediğini, parçalı ve atmosferik bir anlatımla aktarır.

Mağazanın kendisi de hikâyenin bir parçası olarak neredeyse canlı bir organizma gibi işlenir; tuhaf satış danışmanları, ritüelistik davranışlar ve ürkütücü bir sadakatle işleyen bir düzen, izleyiciyi gerçeklikle fantastik olanın sınırında bir dünyaya çeker. Olay örgüsü, geleneksel bir sebep-sonuç ilişkisinden çok, imgeler ve duygular üzerinden ilerler; bu da filmi izlerken rasyonel bir çözümleme beklemek yerine, atmosfere teslim olmayı gerektirir.

Neden İzlenmeli?

In Fabric, sinema dilini alışılmadık biçimde kullanan, cesur ve özgün bir yapım arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir film. Peter Strickland'ın görsel imzası, bu yapımda en olgun haline ulaşır. Renk paleti, kostüm tasarımı, kamera hareketleri ve müzik (Cavern of Anti-Matter'ın müthiş skoru) bir araya gelerek duyusal bir deneyim yaratır.

Film aynı zamanda tüketim kültürüne, kapitalizmin tuhaf ritüellerine ve modern hayatın saçmalıklarına ince bir eleştiri sunar. Mağaza sahneleri, gerçeküstü bir mizahla harmanlanmış olsa da, altında ciddi bir toplumsal yorum barındırır. Antonio Mancino başta olmak üzere, oyuncu kadrosunun tuhaf ama inandırıcı performansları, filmin kendine özgü evrenine inanılırlık katar.

Klasik korku unsurlarından ziyade, sürrealist imgeler ve rüya mantığıyla ilerleyen bir anlatı arayanlar için In Fabric, alışıldık kalıpları kıran özgün bir sinema deneyimi sunuyor.

Kimler İçin Uygun?

Bu film, geleneksel korku sever kitleden çok, sanat sineması ve deneysel anlatılara açık izleyiciler için uygundur. Giallo türüne, retro estetiklere ve yavaş, atmosferik anlatımlara ilgi duyanlar filmden büyük keyif alacaktır. Peter Strickland'ın önceki yapımlarını (Berberian Sound Studio, The Duke of Burgundy) beğenenler için In Fabric kaçırılmaması gereken bir devam niteliğindedir.

Öte yandan, hızlı tempolu, net bir olay örgüsüne sahip ve klasik jump-scare korku filmlerini tercih eden izleyiciler için film beklenenden farklı, hatta yer yer sabır gerektiren bir deneyim sunabilir. Bu nedenle sanat sineması ve sürrealizme açık bir izleyici kitlesi için daha uygun bir seçimdir.

Artılar ve Eksiler

Artılar:

1. Görsel yönetmenlik ve renk kullanımı olağanüstü; her kare adeta bir tablo gibi tasarlanmış.

2. Atmosferik ses tasarımı ve müzik, filmin hipnotik etkisini büyük ölçüde güçlendiriyor.

3. Antonio Mancino dahil oyuncu kadrosunun tuhaf ama etkileyici performansları, filmin sürrealist evrenine inandırıcılık katıyor.

Eksiler:

1. Anlatı yapısı parçalı ve bazen dağınık hissettirebilir; bu durum bazı izleyiciler için takip etmeyi zorlaştırabilir.

2. Tempo oldukça yavaş ilerliyor; klasik korku beklentisiyle izleyenler için sabır gerektirebilir.

Tür ve Ton

In Fabric, korku, kara mizah ve sürrealizmi bir araya getiren hibrit bir yapımdır. Tonu baştan sona tekinsiz, rüyamsı ve bazen absürt bir atmosfere sahiptir. Film, geleneksel korku temalarını kullanırken bunları çarpıtarak, izleyiciyi sürekli belirsizlik hissiyle baş başa bırakır. Zaman zaman gülünç, zaman zaman rahatsız edici olan bu denge, filmin en özgün yanlarından biridir.

Süre ve İzleme Deneyimi

Film yaklaşık 118 dakika sürmektedir. Bu süre boyunca anlatı, klasik bir tempo yerine atmosferik bir ilerleyişe sahiptir; bu da bazı izleyiciler için uzun gelebilir. Ancak görsel ve işitsel zenginliğe odaklanan bir izleme deneyimi arayanlar için bu süre, filmin dünyasına tam anlamıyla gömülmek için gereklidir. İzleyicinin sabırlı ve dikkatli bir izleme biçimi benimsemesi, filmin sunduğu duyusal deneyimi daha iyi kavramasını sağlayacaktır.

Benzer Yapımlar

• Berberian Sound Studio (2012)

• The Duke of Burgundy (2014)

• Suspiria (1977)

• The Neon Demon (2016)

• Amer (2009)

• Censor (2021)

Son Değerlendirme

In Fabric, sinema dilini cesurca zorlayan, görsel ve işitsel olarak unutulmaz bir deneyim sunan özgün bir yapımdır. Peter Strickland, klasik korku kalıplarını bir kenara bırakarak, giallo sinemasının estetiğinden beslenen ama tamamen kendine özgü bir dünya inşa ediyor. Antonio Mancino'nun da içinde bulunduğu oyuncu kadrosu, bu tuhaf ve büyüleyici evrenin inandırıcılığına önemli katkı sağlıyor. Klasik bir korku filmi beklemeyen, sanatsal ve deneysel sinemaya açık izleyiciler için In Fabric, mutlaka deneyimlenmesi gereken, akılda kalıcı bir yapımdır.