This Is Not Berlin (2019)

Genel Bakış

This Is Not Berlin, yönetmenliğini Hari Sama'nın üstlendiği, 1980'lerin Mexico City'sini arka plana alan bir dönem draması. Film, ülkesindeki muhafazakâr toplumsal yapıya karşı yeraltı sanat ve gece hayatı sahnesinden beslenen isyankâr bir gençlik hareketini konu alıyor. Meksika sinemasının son yıllardaki en özgün gençlik anlatılarından biri olarak öne çıkan yapım, oyuncu kadrosunda Pablo Bracho gibi isimlere de yer veriyor. 1986 Meksika'sının siyasi, kültürel ve toplumsal atmosferini; punk, new wave ve deneysel sanat akımlarının süzgecinden geçirerek aktaran film, hem görsel hem de tematik açıdan cesur bir yapım olarak dikkat çekiyor.

Film, gerçek hayattan izler taşıyan bir kurgu üzerine inşa edilmiş. Yönetmen Hari Sama'nın kendi gençlik anılarından beslendiği bilinen senaryo, dönemin ruhunu son derece samimi bir dille yansıtıyor. Bu samimiyet, filmin en güçlü yanlarından birini oluşturuyor ve izleyiciyi 1980'lerin Mexico City'sine gerçek anlamda taşıyor.

Konu

Hikâye, on yedi yaşındaki Carlos'un etrafında şekilleniyor. Futbola ve geleneksel erkeklik kalıplarına hiçbir zaman tam olarak uyum sağlayamamış olan Carlos, okulda dışlanmış, ailesinde ise babasının yokluğu ve annesinin psikolojik sorunlarıyla boğuşan bir gençtir. Hayatı, kız kardeşinin arkadaşı Gera aracılığıyla tanıştığı gizemli bir gece kulübüyle kesiştiğinde tamamen değişir. Bu mekân, sanatçıların, müzisyenlerin, performans sanatçılarının ve toplumun kenarına itilmiş bireylerin bir araya geldiği; cinsiyet kimliği, cinsel yönelim ve sanatsal ifade özgürlüğü konularında dönemin Meksika'sı için son derece radikal sayılabilecek bir özgürlük alanı sunar.

Carlos bu yeni dünyada kendini keşfetmeye başlarken, hem kimliğiyle hem de aidiyet duygusuyla ilgili derin sorularla yüzleşir. Film, bu keşif sürecini didaktik olmayan, doğal bir akış içinde anlatıyor. Gençlik, cinsellik, sanat ve toplumsal baskı temaları iç içe geçerken, dönemin AIDS krizinin gölgesi de hikâyenin arka planında hissediliyor. Yönetmen, büyük dramatik anlar yaratmak yerine, karakterlerin iç dünyasına odaklanan, gözlemci bir anlatım tarzı benimsemiş.

Neden İzlenmeli?

This Is Not Berlin, Latin Amerika sinemasının Batı dünyasında çok fazla temsil edilmeyen bir dönemine ve alt kültürüne ışık tutması açısından değerli bir yapım. 1980'lerin Mexico City'sindeki yeraltı sanat sahnesi, çoğu izleyici için tamamen bilinmeyen bir dünya ve film bu evreni büyük bir titizlikle, otantik detaylarla yeniden inşa ediyor. Kostüm tasarımından müzik seçimlerine, mekân tasarımından dönemin siyasi atmosferine kadar her unsur özenle işlenmiş.

Filmin görsel dili de dikkat çekici. Yönetmen, dönemin estetiğini modern sinema tekniğiyle harmanlayarak hem nostaljik hem de çağdaş hissettiren bir görsel doku yaratmış. Işıklandırma, renk paleti ve kamera hareketleri, karakterlerin duygusal yolculuğunu görsel olarak da destekliyor.

Ayrıca film, kimlik arayışı temasını klişelerden uzak bir şekilde ele alıyor. Ana karakterin cinsel yönelimi ve kimliğiyle ilgili keşfi, büyük dramatik açıklamalar veya kriz anları üzerinden değil, küçük gözlemler ve kademeli farkındalıklar üzerinden aktarılıyor. Bu yaklaşım, filme gerçekçi ve rahatsız edici olmayan bir samimiyet kazandırıyor. Müzik de filmin önemli bir unsuru; dönemin post-punk ve new wave sesleri, hikâyenin duygusal tonunu güçlendiriyor.

Kimler İçin Uygun?

Bu film, coming-of-age (yetişkinliğe geçiş) türünü seven, aynı zamanda tarihsel ve kültürel bağlamı güçlü yapımlara ilgi duyan izleyiciler için ideal bir seçim. Sanat, müzik ve alt kültür temalarına meraklı olanlar, filmin yarattığı atmosferden büyük keyif alacaktır. Ayrıca LGBTİ+ temalı, kimlik keşfi üzerine kurulu hikâyelere ilgi duyanlar için de tatmin edici bir deneyim sunuyor.

Öte yandan, hızlı tempolu, aksiyon ağırlıklı yapımları tercih edenler için bu film biraz yavaş ve atmosferik gelebilir. Film, karakter gelişimine ve duygusal nüanslara odaklandığı için sabırlı bir izleme biçimi gerektiriyor. Yetişkin temalar ve dönemin cinsellik anlayışına dair açık sahneler içerdiğinden, genç izleyiciler için değil, yetişkin izleyici kitlesi için uygun bir yapım.

Artılar ve Eksiler

Artılar:

1. 1980'lerin Mexico City'sindeki yeraltı sanat sahnesini otantik ve özenli bir şekilde yeniden yaratması.

2. Kimlik keşfi temasını klişelerden uzak, doğal ve samimi bir dille ele alması.

3. Dönemin müziği ve görsel estetiğinin başarılı bir şekilde harmanlanması, güçlü bir atmosfer yaratması.

Eksiler:

1. Ağır tempolu anlatımı, hızlı tempolu hikâyelere alışkın izleyicileri zorlayabilir.

2. Bazı yan karakterlerin yeterince derinlemesine işlenmemiş olması, hikâyenin bazı bölümlerinde bağ kurmayı güçleştirebilir.

Tür ve Ton

Film, coming-of-age dramı ile tarihsel/kültürel anlatının kesişiminde konumlanıyor. Tonu genel olarak melankolik, düşündürücü ve zaman zaman şiirsel bir hava taşıyor. Yönetmen, dönemin toplumsal baskısını ve karakterlerin özgürlük arayışını sert bir eleştiri diliyle değil, empatik ve gözlemci bir bakış açısıyla aktarıyor. Bu yaklaşım, filme hem samimi hem de düşünsel bir derinlik katıyor. Zaman zaman sert ve rahatsız edici anlar içerse de, genel ton umut ve özgürleşme arayışı üzerine kurulu.

Süre ve İzleme Deneyimi

Film, yaklaşık 100 dakikalık bir süreye sahip ve bu süre, hikâyenin anlatım temposuna uygun şekilde kurgulanmış. Ne çok uzun ne de aceleye getirilmiş bir yapı sunuyor; karakterlerin dönüşümünü izlemek için yeterli zaman tanınırken, gereksiz uzatmalardan kaçınılmış. İzleme deneyimi açısından, dikkatli ve sakin bir izleme ortamı öneriliyor çünkü film, görsel detaylara ve karakterlerin mimiklerine büyük önem veriyor. Altyazılı izleme tercih edenler için diyaloglar akıcı, ancak dönem argosu ve kültürel referanslar nedeniyle bazı ifadelerin bağlamını kavramak biraz zaman alabilir.

Benzer Yapımlar

• Y Tu Mamá También (2001) – Meksika sinemasının gençlik ve kimlik temalı bir başka önemli örneği.

• Beats (2019) – 1990'ların İskoçya'sında rave kültürü üzerinden gençlik özgürleşmesini konu alan bir yapım.

• Moonlight (2016) – Kimlik, cinsellik ve aidiyet temalarını benzer bir duyarlılıkla işleyen Oscar ödüllü film.

• Beautiful Thing (1996) – Genç aşkı ve kimlik keşfini içten bir dille anlatan İngiliz yapımı.

• 120 BPM (2017) – AIDS krizi döneminde aktivizm ve kimlik mücadelesini anlatan Fransız dramı.

• We Are Who We Are (2020) – Gençlik, kimlik ve aidiyet temalarını çağdaş bir bakışla ele alan dizi.

Son Değerlendirme

This Is Not Berlin, hem tarihsel bir belge hem de kişisel bir gençlik hikâyesi olarak izleyiciye zengin bir deneyim sunuyor. 1980'lerin Mexico City'sindeki yeraltı sanat sahnesini samimi ve özenli bir şekilde yansıtan film, kimlik keşfi temasını klişelerden uzak bir dille işleyerek dikkat çekiyor. Yavaş tempolu anlatımı bazı izleyicileri zorlasa da, atmosferik gücü ve karakter derinliği bu eksikliği fazlasıyla telafi ediyor. Sanat, müzik ve toplumsal değişim temalarına ilgi duyan, düşündürücü ve estetik açıdan tatmin edici bir sinema deneyimi arayan izleyiciler için kesinlikle keşfedilmeye değer bir yapım.