Sidewalls (2011)

Genel Bakış

Sidewalls (orijinal adıyla "Medianeras"), Arjantinli yönetmen Gustavo Taretto'nun kaleme aldığı ve yönettiği, Buenos Aires şehrinin modern mimarisini ve bu kentte yaşayan bireylerin yalnızlığını konu alan özgün bir romantik dram filmidir. 2011 yılında vizyona giren yapım, kısa sürede festival çevrelerinde dikkat çekmiş ve şehir yaşamının insan psikolojisi üzerindeki etkisini ele alış biçimiyle övgü toplamıştır. Film, Buenos Aires'i neredeyse bir karakter gibi konumlandırarak, dev binaların, dar sokakların ve birbirine sırtını dönmüş apartmanların insanları nasıl izole ettiğini görsel bir şölenle anlatır.

Taretto, kariyerinin başında bir mimar olarak eğitim almış olmasının izlerini bu filmde belirgin şekilde taşır. Kentsel dokunun, mimari planlamanın ve şehir estetiğinin insan ilişkilerine etkisi filmin temel meselesidir. Sidewalls, klasik bir aşk hikâyesinden ziyade, büyük şehirlerde yaşayan bireylerin birbirinden ne kadar uzak olduğunu, aynı zamanda ne kadar da yakın yaşadıklarını ironik bir dille işler.

Konu

Film, Buenos Aires'te yaşayan iki yalnız ruhun, Martín ve Mariana'nın hikâyesini merkeze alır. Martín, evinden neredeyse hiç çıkmayan, internet üzerinden web sitesi tasarımı yaparak geçimini sağlayan içine kapanık bir gençtir. Mariana ise vitrin dekorasyonu yapan, geçmişte yaşadığı bir ilişkinin izlerini hâlâ üzerinde taşıyan bir kadındır. İkisi de aynı şehirde, hatta birbirine çok yakın binalarda yaşamaktadır ancak farkında olmadan yıllarca birbirlerinin hayatına dokunmadan var olurlar.

Anlatı, bu iki karakterin iç sesleri üzerinden ilerler. Martín ve Mariana, şehrin kaotik yapısı, sosyal medyanın ve teknolojinin insan ilişkilerine etkisi, modern hayatın getirdiği yabancılaşma gibi temaları düşünsel monologlarla paylaşırlar. Film boyunca izleyici, bu iki insanın hayatlarının nasıl kesişmemesine rağmen paralel ilerlediğine tanık olur. Şehir, sokaklar, binalar ve pencereler adeta bir bağlantı kurma ya da kuramama metaforuna dönüşür.

Neden İzlenmeli?

Sidewalls, geleneksel romantik komedi kalıplarının dışına çıkan, entelektüel ve görsel açıdan doyurucu bir deneyim sunar. Filmin en güçlü yanı, şehir mimarisini bir anlatım aracı olarak kullanmasıdır. Buenos Aires'in beton yığınları, reklam panoları, balkonlar ve pencereler aracılığıyla anlatılan yalnızlık teması, günümüz büyükşehir yaşamına dair keskin ve düşündürücü bir eleştiri sunar.

Ayrıca filmin anlatım tarzı da dikkat çekicidir. Voice-over anlatımlar, felsefi gözlemler ve şiirsel bir dille harmanlanarak izleyiciye hem estetik hem de düşünsel bir katman sunar. Film, hızlı tüketilen bir yapım olmaktan çok, üzerine düşünülmesi gereken bir sinema deneyimi olarak öne çıkar. Görsel kompozisyonlar, şehir manzaraları ve karakterlerin iç dünyasına dair detaylı anlatım, sinemaseverlere farklı bir bakış açısı kazandırır.

Kimler İçin Uygun?

Sidewalls, klasik romantik filmlerden ziyade, karakter odaklı, düşündürücü ve sanatsal sinemayı sevenler için idealdir. Şehir hayatının insan psikolojisine etkisiyle ilgilenen, mimari ve kentsel tasarım konularına merak duyan izleyiciler filmden özellikle keyif alacaktır. Ayrıca modern aşk anlayışına, teknoloji çağında ilişkilerin nasıl şekillendiğine dair alternatif bakış açıları arayan izleyiciler için de tatmin edici bir seçimdir.

Hızlı tempolu, aksiyon dolu ya da net bir çözüme ulaşan hikâyeler bekleyenler için bu film biraz yavaş ve içe dönük gelebilir. Ancak sabırlı ve gözlemci bir izleyici kitlesi için Sidewalls, unutulmaz bir sinema deneyimi sunmaktadır.

Artılar ve Eksiler

Artılar:

1. Buenos Aires'in mimarisini etkileyici bir şekilde hikâyenin parçası haline getirmesi.

2. Şiirsel ve düşündürücü anlatım tarzı ile modern yalnızlık temasını başarıyla işlemesi.

3. Görsel estetik açıdan zengin, özenle çekilmiş sahneler.

Eksiler:

1. Yavaş tempo, aksiyon ve gerilim arayan izleyiciler için sıkıcı gelebilir.

2. Yoğun voice-over kullanımı bazı izleyiciler için fazla didaktik hissettirebilir.

Tür ve Ton

Film, romantik dram türünde konumlansa da, aslında bir kent draması ve felsefi düşünce filmi olarak da değerlendirilebilir. Tonu genel olarak melankolik, içe dönük ve düşündürücüdür. Zaman zaman ince bir mizah da barındırsa, filmin ana atmosferi hüzünlü bir yalnızlık ve modern hayatın getirdiği yabancılaşma üzerine kuruludur. Görsel anlatımın güçlü olduğu film, sessiz anlarda bile derin anlamlar taşır.

Süre ve İzleme Deneyimi

Yaklaşık 95 dakika süren film, kompakt yapısıyla izleyiciyi yormadan mesajını iletmeyi başarır. Ancak bu kısa süre içinde yoğun bir düşünsel içerik sunulduğundan, izleyicinin filme tam odaklanması gerekmektedir. Tek oturuşta izlenebilecek bir yapım olan Sidewalls, izleme sonrası üzerine düşünülmesi gereken sahneler ve replikler bırakır. Sessiz sinema keyfi arayan, dikkatli izleme deneyimi isteyen kişiler için idealdir.

Benzer Yapımlar

• Her (2013)

• Lost in Translation (2003)

• Amélie (2001)

• Chungking Express (1994)

• Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

Son Değerlendirme

Sidewalls, büyük şehirlerde yaşayan bireylerin yalnızlığını, modern teknolojinin insan ilişkilerine etkisini ve kentsel mimarinin psikolojik yansımalarını ele alan özgün bir yapımdır. Gustavo Taretto'nun mimar geçmişinden beslenen görsel dili, filmi sıradan bir romantik hikâyeden çok daha fazlasına dönüştürür. Şiirsel anlatımı, estetik görüntüleri ve düşündürücü temasıyla Sidewalls, sinemaseverlere farklı bir bakış açısı sunan, üzerine düşünülmeye değer bir yapım olarak öne çıkmaktadır.