Bad Times at El Royale (2018)

Genel Bakış

Drew Goddard'ın yönetmen koltuğunda oturduğu "Bad Times at El Royale", 1960'ların sonunda, Kaliforniya ve Nevada eyalet sınırını tam ortasından bölen gizemli bir motelde geçen, çok katmanlı bir gerilim-suç filmidir. Goddard, daha önce "The Cabin in the Woods" filmiyle tür sinemasına kendine özgü bir bakış açısı getirmiş bir yönetmendi ve bu projede de benzer bir cesaretle, zamanda ileri geri sıçrayan, farklı karakterlerin bakış açılarından aynı geceyi yeniden anlatan karmaşık bir yapı tercih ediyor. Film, yıldız stüdyo oyunculuğunu andıran bir oyuncu kadrosuyla öne çıkıyor; Jeff Bridges, Cynthia Erivo, Jon Hamm, Dakota Johnson ve Chris Hemsworth gibi isimlerin yanı sıra, Nick Offerman da kadroda yer alarak filmin başlangıç sahnelerinde akılda kalan bir performans sergiliyor.

El Royale Oteli, gerçek hayattaki pek çok sınır kasabası motelinden ilham alan, iki eyalet arasında kırmızı bir çizgiyle ikiye bölünmüş, geçmişinde parlak günler yaşamış ama şimdi çöküşe geçmiş bir mekân olarak tasarlanmış. Bu mekân, filmin asıl kahramanı denilebilecek kadar güçlü bir karakter kimliğine sahip; retro dekorasyonu, gizli geçitleri ve tekinsiz atmosferiyle izleyiciyi adeta otelin içine çekiyor. Goddard'ın senaryosu, klasik "bir araya gelen yabancılar" formülünü alıp, her birinin sakladığı sırları yavaş yavaş açığa çıkaran bir bulmaca haline getiriyor.

Konu

Film, 1969 yılında, yedi yabancının aynı gecede El Royale Oteli'nde bir araya gelmesiyle başlıyor. Her biri farklı bir amaç ve farklı bir geçmişle bu kapıdan içeri adım atıyor: bir rahip, bir plak satıcısı, bir soul şarkıcısı kadın, gizemli bir genç kadın ve otelin tek resepsiyon görevlisi gibi karakterler, aslında göründüklerinden çok daha fazlasını saklıyor. Otelin kendisi de bir sır küpü; duvarların ardında gizli geçitler, tek yönlü aynalar ve geçmişten kalma kayıtlar bulunuyor.

Gece ilerledikçe, bu karakterlerin hayatları beklenmedik şekillerde kesişiyor ve herkesin sakladığı gerçek kimlik, suç ya da niyet gün yüzüne çıkmaya başlıyor. Film, zaman çizgisini kırarak aynı akşamı farklı karakterlerin gözünden tekrar tekrar izleyiciye sunuyor; bu sayede başta anlamsız görünen detaylar, ilerleyen sahnelerde yerine oturuyor. Gerilim, sadece dışarıdan gelen bir tehditle değil, otelin içindeki insanların birbirlerine karşı geliştirdiği güvensizlik ve manipülasyonla besleniyor. Hikâyenin ilerleyen bölümlerinde beklenmedik bir karizmatik figür de devreye girerek olayların seyrini tamamen değiştiriyor.

Neden İzlenmeli?

"Bad Times at El Royale", klasik anlamda bir gerilim filminden çok daha fazlasını sunan, yapısal olarak cesur bir sinema deneyimi arıyorsanız tam size göre. Filmin bölümlere ayrılmış anlatımı, her karakterin kendi hikâyesini bağımsız bir kısa film gibi sunması, izleyiciyi sürekli tetikte tutan bir merak unsuru yaratıyor. Goddard'ın yönetmenlik tarzı, Tarantino ve Coen Kardeşler filmlerini andıran diyalog ağırlıklı sahnelerle, gerilimi yavaş yavaş inşa eden bir yapıya sahip.

Oyunculuk performansları da filmin en güçlü yanlarından biri. Jeff Bridges'in tükenmiş ama hâlâ keskin zekâya sahip karakteri, Cynthia Erivo'nun müzikal yeteneğini de sergilediği güçlü performansı ve Chris Hemsworth'ün beklenmedik bir yönde ilerleyen karakteri, izleyiciyi ekrana kilitliyor. Nick Offerman'ın kısa ama etkili sahnesi de filmin açılışına farklı bir ton katıyor ve ilerleyen olaylar için zemin hazırlıyor. Görsel yönetim, dönem atmosferini başarıyla yansıtan kostüm ve sanat yönetimiyle destekleniyor; 60'ların sonundaki Amerika'nın toplumsal gerilimleri, müziği ve estetiği filmde hissediliyor.

Kimler İçin Uygun?

Bu film, doğrusal olmayan anlatım yapılarını seven, karakter odaklı gerilim filmlerinden keyif alan izleyiciler için ideal bir seçim. Tarantino tarzı diyalog ağırlıklı sahnelere, gizem dolu senaryo yapılarına ve yavaş yavaş açığa çıkan sırlara meraklı olanlar filmden büyük keyif alacaktır. Aynı zamanda güçlü oyunculuk performanslarını takdir eden, usta bir kadronun bir araya geldiği yapımları izlemekten hoşlanan sinemaseverler için de doyurucu bir deneyim sunuyor.

Öte yandan, hızlı tempolu, doğrusal anlatıma sahip aksiyon filmlerini tercih edenler ya da uzun süreli gerilim inşasına sabırsız yaklaşan izleyiciler filmin bazı bölümlerini ağır bulabilir. Şiddet sahneleri ve zaman zaman rahatsız edici temalar içerdiğinden, hassas izleyiciler için uyarı niteliğinde bir not düşmek gerekir.

Artılar ve Eksiler

Artılar:

1. Zaman çizgisini kıran, çok perspektifli anlatım yapısı izleyiciyi sürekli meraklandırıyor.

2. Jeff Bridges, Cynthia Erivo başta olmak üzere güçlü ve dengeli bir oyuncu kadrosu var.

3. Dönem atmosferini başarıyla yansıtan görsel yönetim, müzik seçimi ve sanat tasarımı dikkat çekici.

Eksiler:

1. Film süresi ve ağır tempo bazı izleyiciler için yorucu olabilir.

2. Bazı karakter hikâyeleri diğerlerine göre daha az tatmin edici şekilde sonuçlanıyor.

Tür ve Ton

Film, gerilim, gizem ve suç türlerini bir arada barındıran, kara mizah unsurlarıyla desteklenen karanlık bir ton taşıyor. Goddard'ın anlatımı, gerçeküstü bir atmosferle gerçekçi karakter dramlarını harmanlıyor; bu da filme hem gerilim hem de dramatik derinlik katıyor. Zaman zaman şiddetli ve rahatsız edici anlar barındırsa da, genel ton diyalog ağırlıklı ve yavaş yanan bir gerilim üzerine kurulu.

Süre ve İzleme Deneyimi

Yaklaşık iki buçuk saate yaklaşan uzun süresiyle film, sabırlı bir izleme deneyimi talep ediyor. Bölümlere ayrılmış yapısı sayesinde izleyici, karakterlerin hikâyelerini parça parça keşfederken zamanın nasıl geçtiğini bazen fark etmeyebilir, ancak bu uzun soluklu anlatım herkesin beklentisine uymayabilir. Tek oturuşta, dikkat dağıtmadan izlenmesi önerilir çünkü detaylar ve zaman sıçramaları takip edilmesi gereken önemli unsurlar barındırıyor.

Benzer Yapımlar

• Pulp Fiction (1994)

• The Hateful Eight (2015)

• Knives Out (2019)

• Identity (2003)

• Fargo (1996)

• No Country for Old Men (2007)

Son Değerlendirme

"Bad Times at El Royale", klasik gerilim ve suç sinemasının kalıplarını alıp kendine özgü bir yapıyla yeniden şekillendiren, cesur ve iddialı bir yapım. Güçlü oyuncu kadrosu, atmosferik görsel yönetimi ve karmaşık ama tatmin edici anlatım yapısıyla izleyiciye sıradanın dışında bir sinema deneyimi sunuyor. Nick Offerman'ın kısa ama akılda kalıcı performansı da dahil olmak üzere, her karakterin kendine has bir hikâyesi olması filme zenginlik katıyor. Sabırlı ve dikkatli izleyiciler için ödüllendirici bir yapım olan bu film, türünün sevenleri için mutlaka listeye eklenmesi gereken yapımlar arasında yer alıyor.